وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ مِنْ فُلاَنٍ رِيحَ شَرَابٍ فَزَعَمَ أَنَّهُ شَرَابُ الطِّلاَءِ وَأَنَا سَائِلٌ عَمَّا شَرِبَ فَإِنْ كَانَ يُسْكِرُ جَلَدْتُهُ ‏.‏ فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ تَامًّا ‏.‏

Ibn Shihob (rahimahulloh) Soib ibn Yaziddan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) ularning oldiga chiqib: «Men falonchidan ichimlik hidini sezdim, u esa bu tiloʼ (qaynatilgan sharbat) ichimligi deb daʼvo qildi. Men u nima ichgani haqida soʻrayman — agar u mast qiladigan boʻlsa, uni savalayman», dedi. Soʻng Umar uni toʻliq had bilan savaladi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ) Соиб ибн Язиддан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уларнинг олдига чиқиб: «Мен фалончидан ичимлик ҳидини сездим, у эса бу тилоъ (қайнатилган шарбат) ичимлиги деб даъво қилди. Мен у нима ичгани ҳақида сўрайман — агар у маст қиладиган бўлса, уни савалайман», деди. Сўнг Умар уни тўлиқ ҳад билан савалади.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، اسْتَشَارَ فِي الْخَمْرِ يَشْرَبُهَا الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ نَرَى أَنْ تَجْلِدَهُ ثَمَانِينَ فَإِنَّهُ إِذَا شَرِبَ سَكِرَ وَإِذَا سَكِرَ هَذَى وَإِذَا هَذَى افْتَرَى ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ فَجَلَدَ عُمَرُ فِي الْخَمْرِ ثَمَانِينَ ‏.‏

Savr ibn Zayd ad-Diliy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) kishi ichadigan xamr haqida maslahat soʻradi. Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) unga: «Biz uni sakson (darra) savalashing (kerak) deb bilamiz; chunki u ichsa mast boʻladi, mast boʻlsa alahsiraydi, alahsirasa (odamlarga) tuhmat qiladi», dedi — yoki u aytganidek. Shunda Umar xamr uchun sakson (darra) savaladi.Савр ибн Зайд ад-Дилий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) киши ичадиган хамр ҳақида маслаҳат сўради. Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) унга: «Биз уни саксон (дарра) савалашинг (керак) деб биламиз; чунки у ичса маст бўлади, маст бўлса алаҳсирайди, алаҳсираса (одамларга) туҳмат қилади», деди — ёки у айтганидек. Шунда Умар хамр учун саксон (дарра) савалади.

وَحَدَّثَنِي عَنِ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ حَدِّ الْعَبْدِ، فِي الْخَمْرِ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ عَلَيْهِ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَدْ جَلَدُوا عَبِيدَهُمْ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ ‏.‏

Ibn Shihob (rahimahulloh)dan qulning xamr (ichgani) uchun hadi haqida soʻralganda, u: «Menga yetib kelishicha, unga xamr (ichgani) uchun ozod kishining hadining yarmi (boʻladi); Umar ibn al-Xattob, Usmon ibn Affon va Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhum) oʻz qullarini xamr (ichgani) uchun ozod kishi hadining yarmi bilan savalaganlar», dedi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан қулнинг хамр (ичгани) учун ҳади ҳақида сўралганда, у: «Менга етиб келишича, унга хамр (ичгани) учун озод кишининг ҳадининг ярми (бўлади); Умар ибн ал-Хаттоб, Усмон ибн Аффон ва Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳум) ўз қулларини хамр (ичгани) учун озод киши ҳадининг ярми билан савалаганлар», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ مَا مِنْ شَىْءٍ إِلاَّ اللَّهُ يُحِبُّ أَنْ يُعْفَى عَنْهُ مَا لَمْ يَكُنْ حَدًّا ‏.‏ قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ وَالسُّنَّةُ عِنْدَنَا أَنَّ كُلَّ مَنْ شَرِبَ شَرَابًا مُسْكِرًا فَسَكِرَ أَوْ لَمْ يَسْكَرْ فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْحَدُّ ‏.‏

Yahyo ibn Said (rahimahulloh) Said ibn al-Musayyabning shunday deganini eshitdi: «Had boʻlmagan har qanday narsa — Alloh uni avf etilishini yaxshi koʻradi». Yahyo aytdi: Molik aytdi: «Bizdagi sunnat shuki, kim mast qiluvchi ichimlik ichsa — mast boʻldimi yo boʻlmadimi — unga had vojib boʻladi».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ) Саид ибн ал-Мусайябнинг шундай деганини эшитди: «Ҳад бўлмаган ҳар қандай нарса — Аллоҳ уни авф этилишини яхши кўради». Яҳё айтди: Молик айтди: «Биздаги суннат шуки, ким маст қилувчи ичимлик ичса — маст бўлдими ё бўлмадими — унга ҳад вожиб бўлади».

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ النَّاسَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - فَأَقْبَلْتُ نَحْوَهُ فَانْصَرَفَ قَبْلَ أَنْ أَبْلُغَهُ فَسَأَلْتُ مَاذَا قَالَ فَقِيلَ لِي نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ baʼzi gʻazotlarida odamlarga xutba qildilar. Abdulloh ibn Umar aytadi: «Men u zot tomon yaqinlashdim, biroq u kishi men yetib bormasimdan (xutbani) tugatdilar. Men u zot nima deganlarini soʻradim. Menga: ‹U zot qovoq (idish)da va smola surtilgan xumda nabiz (ichimlik) tayyorlashdan qaytardilar›, deyildi».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ баъзи ғазотларида одамларга хутба қилдилар. Абдуллоҳ ибн Умар айтади: «Мен у зот томон яқинлашдим, бироқ у киши мен етиб бормасимдан (хутбани) тугатдилар. Мен у зот нима деганларини сўрадим. Менга: ‹У зот қовоқ (идиш)да ва смола суртилган хумда набиз (ичимлик) тайёрлашдан қайтардилар›, дейилди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qovoq (idish)da va smola surtilgan xumda nabiz (ichimlik) tayyorlashdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қовоқ (идиш)да ва смола суртилган хумда набиз (ичимлик) тайёрлашдан қайтардилар.

وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، ‏.‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يُنْبَذَ الْبُسْرُ وَالرُّطَبُ جَمِيعًا وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ جَمِيعًا ‏.‏

Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ gʻoʻra xurmo bilan yangi (yetilgan) xurmoni birga, hamda quruq xurmo bilan mavizni birga (aralashtirib) nabiz tayyorlashdan qaytardilar.Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ғўра хурмо билан янги (етилган) хурмони бирга, ҳамда қуруқ хурмо билан мавизни бирга (аралаштириб) набиз тайёрлашдан қайтардилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الثِّقَةِ، عِنْدَهُ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحُبَابِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يُشْرَبَ التَّمْرُ وَالزَّبِيبُ جَمِيعًا وَالزَّهْوُ وَالرُّطَبُ جَمِيعًا ‏.‏

Abu Qatoda al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ quruq xurmo bilan mavizni birga, hamda ola-chalpoq (yetila boshlagan) xurmo bilan yangi xurmoni birga (aralashtirib) ichishdan qaytardilar.Абу Қатода ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қуруқ хурмо билан мавизни бирга, ҳамда ола-чалпоқ (етила бошлаган) хурмо билан янги хурмони бирга (аралаштириб) ичишдан қайтардилар.

وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْبِتْعِ فَقَالَ ‏ "‏ كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺdan bitʼ (asaldan tayyorlangan ichimlik) haqida soʻralganda, u zot: ‹Mast qiladigan har qanday ichimlik haromdir›, dedilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺдан битъ (асалдан тайёрланган ичимлик) ҳақида сўралганда, у зот: ‹Маст қиладиган ҳар қандай ичимлик ҳаромдир›, дедилар», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الْغُبَيْرَاءِ فَقَالَ ‏ "‏ لاَ خَيْرَ فِيهَا ‏"‏ ‏.‏ وَنَهَى عَنْهَا ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ فَسَأَلْتُ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ مَا الْغُبَيْرَاءُ فَقَالَ هِيَ الأُسْكَرْكَةُ ‏.‏

Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan gʻubayro (bir ichimlik) haqida soʻralganda, u zot: «Unda yaxshilik yoʻq», dedilar va undan qaytardilar. Molik aytdi: «Men Zayd ibn Aslamdan: ‹Gʻubayro nima?› deb soʻradim. U: ‹U — uskurka (dondan tayyorlangan mast qiluvchi ichimlik)dir›, dedi».Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан ғубайро (бир ичимлик) ҳақида сўралганда, у зот: «Унда яхшилик йўқ», дедилар ва ундан қайтардилар. Молик айтди: «Мен Зайд ибн Асламдан: ‹Ғубайро нима?› деб сўрадим. У: ‹У — ускурка (дондан тайёрланган маст қилувчи ичимлик)дир›, деди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا حُرِمَهَا فِي الآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim dunyoda xamr ichib, soʻng undan tavba qilmasa, oxiratda undan mahrum qilinadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким дунёда хамр ичиб, сўнг ундан тавба қилмаса, охиратда ундан маҳрум қилинади», дедилар.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنِ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّ، ‏.‏ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَمَّا يُعْصَرُ مِنَ الْعِنَبِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَهْدَى رَجُلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاوِيَةَ خَمْرٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ فَسَارَّهُ رَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِمَ سَارَرْتَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَبِيعَهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا حَرَّمَ بَيْعَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَفَتَحَ الرَّجُلُ الْمَزَادَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ مَا فِيهِمَا ‏.‏

Zayd ibn Aslam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Ibn Vaʼla al-Misriy Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan uzumdan siqib olinadigan (ichimlik) haqida soʻradi. Ibn Abbos: «Bir kishi Rasululloh ﷺga bir meshkob xamrni hadya qildi. Rasululloh ﷺ unga: ‹Alloh uni harom qilganini bilmaysanmi?› dedilar. U: ‹Yoʻq›, dedi. Soʻng yonidagi bir kishi unga (nimadir) shivirladi. U zot ﷺ (haligi kishiga): ‹Unga nima shivirlading?› dedilar. U: ‹Uni sotishga buyurdim›, dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Uni ichishni harom qilgan Zot, uni sotishni ham harom qildi›, dedilar. Shunda haligi kishi ikkala meshni ochib, ichidagi (xamr) tamom boʻlguncha (toʻkib yubordi)», dedi.Зайд ибн Аслам (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Ибн Ваъла ал-Мисрий Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан узумдан сиқиб олинадиган (ичимлик) ҳақида сўради. Ибн Аббос: «Бир киши Расулуллоҳ ﷺга бир мешкоб хамрни ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Аллоҳ уни ҳаром қилганини билмайсанми?› дедилар. У: ‹Йўқ›, деди. Сўнг ёнидаги бир киши унга (нимадир) шивирлади. У зот ﷺ (ҳалиги кишига): ‹Унга нима шивирладинг?› дедилар. У: ‹Уни сотишга буюрдим›, деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Уни ичишни ҳаром қилган Зот, уни сотишни ҳам ҳаром қилди›, дедилар. Шунда ҳалиги киши иккала мешни очиб, ичидаги (хамр) тамом бўлгунча (тўкиб юборди)», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَسْقِي أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأَبَا طَلْحَةَ الأَنْصَارِيَّ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَتَمْرٍ - قَالَ - فَجَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجِرَارِ فَاكْسِرْهَا ‏.‏ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى تَكَسَّرَتْ ‏.‏

Ishoq ibn Abdulloh ibn Abu Talha (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Men Abu Ubayda ibn al-Jarroh, Abu Talha al-Ansoriy va Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhum)ga fazix (ezilgan gʻoʻra xurmo) va (quruq) xurmodan (tayyorlangan) ichimlikni tutib turardim. Shu payt ularning oldiga bir keluvchi kelib: ‹Xamr harom qilindi!› dedi. Abu Talha: ‹Ey Anas, mana bu xumlarga borib, ularni sindir!› dedi. Men esa bizning bir kelisak (oshxoʻra)imizga borib, uning tagi bilan urib, ularni sindirdim».Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳа (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Мен Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ, Абу Талҳа ал-Ансорий ва Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳум)га фазих (эзилган ғўра хурмо) ва (қуруқ) хурмодан (тайёрланган) ичимликни тутиб турардим. Шу пайт уларнинг олдига бир келувчи келиб: ‹Хамр ҳаром қилинди!› деди. Абу Талҳа: ‹Эй Анас, мана бу хумларга бориб, уларни синдир!› деди. Мен эса бизнинг бир келисак (ошхўра)имизга бориб, унинг таги билан уриб, уларни синдирдим».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، حِينَ قَدِمَ الشَّامَ شَكَا إِلَيْهِ أَهْلُ الشَّامِ وَبَاءَ الأَرْضِ وَثِقَلَهَا وَقَالُوا لاَ يُصْلِحُنَا إِلاَّ هَذَا الشَّرَابُ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اشْرَبُوا هَذَا الْعَسَلَ ‏.‏ قَالُوا لاَ يُصْلِحُنَا الْعَسَلُ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ هَلْ لَكَ أَنْ نَجْعَلَ لَكَ مِنْ هَذَا الشَّرَابِ شَيْئًا لاَ يُسْكِرُ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَطَبَخُوهُ حَتَّى ذَهَبَ مِنْهُ الثُّلُثَانِ وَبَقِيَ الثُّلُثُ فَأَتَوْا بِهِ عُمَرَ فَأَدْخَلَ فِيهِ عُمَرُ إِصْبَعَهُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ فَتَبِعَهَا يَتَمَطَّطُ فَقَالَ هَذَا الطِّلاَءُ هَذَا مِثْلُ طِلاَءِ الإِبِلِ ‏.‏ فَأَمَرَهُمْ عُمَرُ أَنْ يَشْرَبُوهُ فَقَالَ لَهُ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ أَحْلَلْتَهَا وَاللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ كَلاَّ وَاللَّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي لاَ أُحِلُّ لَهُمْ شَيْئًا حَرَّمْتَهُ عَلَيْهِمْ وَلاَ أُحَرِّمُ عَلَيْهِمْ شَيْئًا أَحْلَلْتَهُ لَهُمْ ‏.‏

Dovud ibn al-Husayn (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Voqid ibn Amr ibn Saʼd ibn Muoz unga Mahmud ibn Labid al-Ansoriydan xabar berishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Shomga borganida, Shom ahli unga yer (iqlim)ning vabosi va ogʻirligidan shikoyat qilib: «Bizni faqat mana shu ichimlik durust qiladi (davolaydi)», dedilar. Umar: «Mana bu asalni ichinglar», dedi. Ular: «Asal bizga foyda qilmaydi», dedi. Shunda oʻsha yer ahlidan bir kishi: «Sizga mana shu ichimlikdan mast qilmaydigan bir narsa qilib bersak boʻladimi?» dedi. U: «Ha», dedi. Ular uni uchdan ikkisi ketib, uchdan biri qolguncha qaynatishdi va Umarga keltirishdi. Umar unga barmogʻini botirdi, soʻng qoʻlini koʻtardi, (ichimlik) choʻzilib, ortidan ergashdi. U: «Bu — tiloʼ (qaynatib quyultirilgan sharbat); bu tuyalarga (qoʻtir uchun) surtiladigan (quyuq) tiloga oʻxshaydi», dedi va ularga uni ichishga buyurdi. Shunda Ubada ibn as-Somit (roziyallohu anhu) unga: «Allohga qasamki, sen uni halol qilding!» dedi. Umar: «Aslo, Allohga qasamki! Ey Alloh, men ularga Sen harom qilgan narsani halol qilmayman va ularga Sen halol qilgan narsani harom qilmayman», dedi.Довуд ибн ал-Ҳусайн (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Воқид ибн Амр ибн Саъд ибн Муоз унга Маҳмуд ибн Лабид ал-Ансорийдан хабар беришича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Шомга борганида, Шом аҳли унга ер (иқлим)нинг вабоси ва оғирлигидан шикоят қилиб: «Бизни фақат мана шу ичимлик дуруст қилади (даволайди)», дедилар. Умар: «Мана бу асални ичинглар», деди. Улар: «Асал бизга фойда қилмайди», деди. Шунда ўша ер аҳлидан бир киши: «Сизга мана шу ичимликдан маст қилмайдиган бир нарса қилиб берсак бўладими?» деди. У: «Ҳа», деди. Улар уни учдан иккиси кетиб, учдан бири қолгунча қайнатишди ва Умарга келтиришди. Умар унга бармоғини ботирди, сўнг қўлини кўтарди, (ичимлик) чўзилиб, ортидан эргашди. У: «Бу — тилоъ (қайнатиб қуюлтирилган шарбат); бу туяларга (қўтир учун) суртиладиган (қуюқ) тилога ўхшайди», деди ва уларга уни ичишга буюрди. Шунда Убада ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу) унга: «Аллоҳга қасамки, сен уни ҳалол қилдинг!» деди. Умар: «Асло, Аллоҳга қасамки! Эй Аллоҳ, мен уларга Сен ҳаром қилган нарсани ҳалол қилмайман ва уларга Сен ҳалол қилган нарсани ҳаром қилмайман», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رِجَالاً، مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالُوا لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّا نَبْتَاعُ مِنْ ثَمَرِ النَّخْلِ وَالْعِنَبِ فَنَعْصِرُهُ خَمْرًا فَنَبِيعُهَا ‏.‏ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ وَمَلاَئِكَتَهُ وَمَنْ سَمِعَ مِنَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ أَنِّي لاَ آمُرُكُمْ أَنْ تَبِيعُوهَا وَلاَ تَبْتَاعُوهَا وَلاَ تَعْصِرُوهَا وَلاَ تَشْرَبُوهَا وَلاَ تَسْقُوهَا فَإِنَّهَا رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ ‏.‏

Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Iroq ahlidan baʼzi kishilar unga (Ibn Umarga): «Ey Abu Abdurrahmon, biz xurmo va uzum mevasini sotib olib, uni siqib xamr qilamiz va sotamiz», dedilar. Shunda Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo): «Men Allohni, Uning farishtalarini va jin-u insdan eshitgan (barcha)ni sizlarga qarshi guvoh qilamanki, men sizlarni uni sotishga ham, sotib olishga ham, siqishga ham, ichishga ham, (birovga) ichirishga ham buyurmayman; zero, u — shaytonning ishidan (boʻlgan) najosatdir», dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Ироқ аҳлидан баъзи кишилар унга (Ибн Умарга): «Эй Абу Абдурраҳмон, биз хурмо ва узум мевасини сотиб олиб, уни сиқиб хамр қиламиз ва сотамиз», дедилар. Шунда Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): «Мен Аллоҳни, Унинг фаришталарини ва жин-у инсдан эшитган (барча)ни сизларга қарши гувоҳ қиламанки, мен сизларни уни сотишга ҳам, сотиб олишга ҳам, сиқишга ҳам, ичишга ҳам, (бировга) ичиришга ҳам буюрмайман; зеро, у — шайтоннинг ишидан (бўлган) нажосатдир», деди.