وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ مِنْ فُلاَنٍ رِيحَ شَرَابٍ فَزَعَمَ أَنَّهُ شَرَابُ الطِّلاَءِ وَأَنَا سَائِلٌ عَمَّا شَرِبَ فَإِنْ كَانَ يُسْكِرُ جَلَدْتُهُ . فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ تَامًّا .
Ibn Shihob (rahimahulloh) Soib ibn Yaziddan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) ularning oldiga chiqib: «Men falonchidan ichimlik hidini sezdim, u esa bu tiloʼ (qaynatilgan sharbat) ichimligi deb daʼvo qildi. Men u nima ichgani haqida soʻrayman — agar u mast qiladigan boʻlsa, uni savalayman», dedi. Soʻng Umar uni toʻliq had bilan savaladi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ) Соиб ибн Язиддан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уларнинг олдига чиқиб: «Мен фалончидан ичимлик ҳидини сездим, у эса бу тилоъ (қайнатилган шарбат) ичимлиги деб даъво қилди. Мен у нима ичгани ҳақида сўрайман — агар у маст қиладиган бўлса, уни савалайман», деди. Сўнг Умар уни тўлиқ ҳад билан савалади.