وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ مَا رَأْيُكَ فِي هَؤُلاَءِ الْقَدَرِيَّةِ فَقُلْتُ رَأْيِي أَنْ تَسْتَتِيبَهُمْ فَإِنْ تَابُوا وَإِلاَّ عَرَضْتَهُمْ عَلَى السَّيْفِ . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَذَلِكَ رَأْيِي . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ رَأْيِي .
Molikning amakisi Abu Suhayl ibn Molik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Men Umar ibn Abdulaziz bilan birga (safar qilib) ketayotgan edim. U: ‹Mana shu qadariylar haqida fikring qanday?› dedi. Men: ‹Mening fikrimcha, ularni tavbaga chaqirasan; agar tavba qilsalar (yaxshi), aks holda ularni qilichdan oʻtkazasan›, dedim. Umar ibn Abdulaziz: ‹Bu mening ham fikrim›, dedi». Molik aytdi: «Bu mening ham fikrim».Моликнинг амакиси Абу Суҳайл ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Мен Умар ибн Абдулазиз билан бирга (сафар қилиб) кетаётган эдим. У: ‹Мана шу қадарийлар ҳақида фикринг қандай?› деди. Мен: ‹Менинг фикримча, уларни тавбага чақирасан; агар тавба қилсалар (яхши), акс ҳолда уларни қиличдан ўтказасан›, дедим. Умар ибн Абдулазиз: ‹Бу менинг ҳам фикрим›, деди». Молик айтди: «Бу менинг ҳам фикрим».