Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)ni goʻsht (yuki)ni koʻtarib ketayotgan holda uchratib qoldi. U: «Bu nima?» dedi. (Jobir): «Yo amirul moʻminin, goʻshtga ishtahamiz tortdi, men bir dirhamga goʻsht sotib oldim», dedi. Umar: «Sizlardan biror kishi qornini qoʻshnisi yoki amakivachchasidan (nasibasini) ayirib (yolgʻiz oʻzi) toʻldirishni istaydimi? Bu oyatni qayerga qoʻyasizlar: {Siz dunyo hayotingizda oʻzingizning huzur-halovatlaringizni ketkazib, ular bilan bahramand boʻlib boʻldingiz} (Ahqof 20)?» dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)ни гўшт (юки)ни кўтариб кетаётган ҳолда учратиб қолди. У: «Бу нима?» деди. (Жобир): «Ё амирул мўминин, гўштга иштаҳамиз тортди, мен бир дирҳамга гўшт сотиб олдим», деди. Умар: «Сизлардан бирор киши қорнини қўшниси ёки амакиваччасидан (насибасини) айириб (ёлғиз ўзи) тўлдиришни истайдими? Бу оятни қаерга қўясизлар: {Сиз дунё ҳаётингизда ўзингизнинг ҳузур-ҳаловатларингизни кетказиб, улар билан баҳраманд бўлиб бўлдингиз} (Аҳқоф 20)?» деди.