وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ مُحَيِّصَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَحَدِ بَنِي حَارِثَةَ أَنَّهُ اسْتَأْذَنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي إِجَارَةِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ عَنْهَا فَلَمْ يَزَلْ يَسْأَلُهُ وَيَسْتَأْذِنُهُ حَتَّى قَالَ " اعْلِفْهُ نُضَّاحَكَ " . يَعْنِي رَقِيقَكَ .
Ibn Muhayysa al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan — u Banu Horisadan biri edi — rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺdan hajjom (qon oluvchi)ning haqi (ish haqi) haqida ruxsat soʻradi, ammo u zot uni bundan qaytardilar. U esa toʻxtovsiz soʻrayverdi va ruxsat tilayverdi, nihoyat: «Uni suv tashuvchi (tuyalaring)ga yem qilib ber», deb — qullaringni nazarda tutib — aytdilar.Ибн Муҳаййса ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан — у Бану Ҳорисадан бири эди — ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺдан ҳажжом (қон олувчи)нинг ҳақи (иш ҳақи) ҳақида рухсат сўради, аммо у зот уни бундан қайтардилар. У эса тўхтовсиз сўрайверди ва рухсат тилайверди, ниҳоят: «Уни сув ташувчи (туяларинг)га ем қилиб бер», деб — қулларингни назарда тутиб — айтдилар.