وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَمَةً، كَانَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَآهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَقَدْ تَهَيَّأَتْ بِهَيْئَةِ الْحَرَائِرِ فَدَخَلَ عَلَى ابْنَتِهِ حَفْصَةَ فَقَالَ أَلَمْ أَرَ جَارِيَةَ أَخِيكِ تَجُوسُ النَّاسَ وَقَدْ تَهَيَّأَتْ بِهَيْئَةِ الْحَرَائِرِ وَأَنْكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ .
Molikka yetib kelishicha, Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattobning bir choʻrisi bor edi. Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) uni ozod ayollarning koʻrinishida bezanib olganini koʻrdi. Shunda u qizi Hafsaning oldiga kirib: «Akangning choʻrisi ozod ayollarning koʻrinishida bezanib, odamlarni (bezovta qilib) yurganini koʻrmadimmi?» dedi. Umar buni yoqtirmadi.Моликка етиб келишича, Абдуллоҳ ибн Умар ибн ал-Хаттобнинг бир чўриси бор эди. Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уни озод аёлларнинг кўринишида безаниб олганини кўрди. Шунда у қизи Ҳафсанинг олдига кириб: «Акангнинг чўриси озод аёлларнинг кўринишида безаниб, одамларни (безовта қилиб) юрганини кўрмадимми?» деди. Умар буни ёқтирмади.