حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، وَخَرَجْتُ، مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ حَائِطًا فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ، يَقُولُ وَبَيْنِي وَبَيْنَهُ جِدَارٌ - وَهُوَ فِي جَوْفِ الْحَائِطِ - عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ بَخٍ بَخٍ وَاللَّهِ لَتَتَّقِيَنَّ اللَّهَ أَوْ لَيُعَذِّبَنَّكَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) dedi: «Men Umar ibn al-Xattobni eshitdim — men u bilan birga chiqqan, u esa bir bogʻga kirgan edi. Men u bilan mening oramda devor boʻlgan holda, u bogʻning ichida ekan, uning shunday deyayotganini eshitdim: ‹Umar ibn al-Xattob, amirul-moʻminin! Bax-bax! Allohga qasamki, albatta Allohdan qoʻrqasan, aks holda U seni azoblaydi›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) деди: «Мен Умар ибн ал-Хаттобни эшитдим — мен у билан бирга чиққан, у эса бир боғга кирган эди. Мен у билан менинг орамда девор бўлган ҳолда, у боғнинг ичида экан, унинг шундай деяётганини эшитдим: ‹Умар ибн ал-Хаттоб, амирул-мўминин! Бах-бах! Аллоҳга қасамки, албатта Аллоҳдан қўрқасан, акс ҳолда У сени азоблайди›».