وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، كَانَ يَقْصُرُ الصَّلاَةَ فِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَالطَّائِفِ وَفِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَعُسْفَانَ وَفِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَجُدَّةَ . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ أَرْبَعَةُ بُرُدٍ وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا تُقْصَرُ إِلَىَّ فِيهِ الصَّلاَةُ . قَالَ مَالِكٌ لاَ يَقْصُرُ الَّذِي يُرِيدُ السَّفَرَ الصَّلاَةَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ بُيُوتِ الْقَرْيَةِ وَلاَ يُتِمُّ حَتَّى يَدْخُلَ أَوَّلَ بُيُوتِ الْقَرْيَةِ أَوْ يُقَارِبُ ذَلِكَ .
Molikka yetib kelishicha, Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) Makka bilan Toif orasidagi, Makka bilan Usfon orasidagi va Makka bilan Judda orasidagi masofaga oʻxshash yoʻlda namozni qasr qilar edi. Molik aytdi: «Bu toʻrt burd boʻlib, namoz qasr qilinadigan masofalar ichida menga eng maʼqul boʻlgani shudir». Molik aytdi: «Safarni niyat qilgan kishi qishloqning uylaridan chiqmaguncha namozni qasr qilmaydi; qishloqning avvalgi uylariga kirmaguncha yoki unga yaqinlashmaguncha (namozni) toʻliq oʻqimaydi».Моликка етиб келишича, Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) Макка билан Тоиф орасидаги, Макка билан Усфон орасидаги ва Макка билан Жудда орасидаги масофага ўхшаш йўлда намозни қаср қилар эди. Молик айтди: «Бу тўрт бурд бўлиб, намоз қаср қилинадиган масофалар ичида менга энг маъқул бўлгани шудир». Молик айтди: «Сафарни ният қилган киши қишлоқнинг уйларидан чиқмагунча намозни қаср қилмайди; қишлоқнинг аввалги уйларига кирмагунча ёки унга яқинлашмагунча (намозни) тўлиқ ўқимайди».