أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ فَلَمَّا رَجَعَ تَلَقَّيْتُهُ بِإِدَاوَةٍ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَغْسِلَ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَتْ بِهِ الْجُبَّةُ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ أَسْفَلِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ صَلَّى بِنَا .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hojatlarini chiqarish uchun chiqdilar. Qaytib kelganlarida men u zotni bir idish suv bilan qarshi olib, ustlariga suv quydim. U zot ikki qoʻllarini yuvdilar, soʻng yuzlarini yuvdilar, soʻng ikki bilaklarini yuvmoqchi boʻldilar, ammo jubba tor kelib qoldi. Shunda u zot ikki qoʻllarini jubbaning tagidan chiqarib yuvdilar va ikki mahsilariga mash tortdilar, soʻng bizga imom boʻlib namoz oʻqidilar.