أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ قُلْتُ لِلْمِقْدَادِ إِذَا بَنَى الرَّجُلُ بِأَهْلِهِ فَأَمْذَى وَلَمْ يُجَامِعْ فَسَلِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَإِنِّي أَسْتَحِي أَنْ أَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ وَابْنَتُهُ تَحْتِي . فَسَأَلَهُ فَقَالَ " يَغْسِلُ مَذَاكِيرَهُ وَيَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Miqdodga: «Kishi ayoli bilan yaqinlik qilib, jimo qilmasa-da, mazi (chiqsa, hukmi nima ekanini) Nabiy ﷺdan soʻrab qoʻysang. Chunki men bu haqda Uʼ zotdan soʻrashdan uyalaman, zero U zotning qizlari mening nikohimdadir», dedim. Bas, u soʻradi. U zot: «U kishi zakarini yuvsin va namoz uchun taharat qilganidek taharat qilsin», dedilar.