أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning oldilarida uxlar edim, oyoqlarim esa qiblalari tomonda boʻlardi. Sajda qilganlarida meni ohista turtardilar, men ham oyoqlarimni yigʻib olardim. Turganlarida esa ularni yana yozardim. Oʻsha kunlarda uylarda chiroqlar yoʻq edi», dedi.