أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، قَالَ تَمَارَيْنَا فِي الْغُسْلِ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ جَابِرٌ يَكْفِي مِنَ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ صَاعٌ مِنْ مَاءٍ . قُلْنَا مَا يَكْفِي صَاعٌ وَلاَ صَاعَانِ . قَالَ جَابِرٌ قَدْ كَانَ يَكْفِي مَنْ كَانَ خَيْرًا مِنْكُمْ وَأَكْثَرَ شَعْرًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz u kishining huzurida gʻusl haqida bahslashib qoldik. Jobir: «Janobatdan gʻusl qilishga bir soʻ suv yetarli», dedi. Biz: «Bir soʻ ham, ikki soʻ ham yetmaydi», dedik. Jobir: «Sizlardan koʻra yaxshiroq va sochi koʻproq boʻlgan zotga yetardi», dedi.