أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَهْزٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، وَمَنْصُورٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَشَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا . قَالَ سُلَيْمَانُ فِي حَدِيثِهِ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَلَمْ يَذْكُرْ مَنْصُورٌ الْمَسْحَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir qavmning axlatxonasiga bordilar va tik turgan holda siydik qildilar. Sulaymon ibn Ubaydulloh oʻz rivoyatida: «Va u zot maxsilari ustiga mash tortdilar», — dedi. Mansur esa mash (tortish)ni eslatmadi.