أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، أَنَّ مُخَارِقًا، أَخْبَرَهُمْ عَنْ طَارِقٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَجْنَبَ فَلَمْ يُصَلِّ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَصَبْتَ " . فَأَجْنَبَ رَجُلٌ آخَرُ فَتَيَمَّمَ وَصَلَّى فَأَتَاهُ فَقَالَ نَحْوَ مَا قَالَ لِلآخَرِ يَعْنِي " أَصَبْتَ " .
Toriq (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bir odam janobatli boʻlib qoldi va namoz oʻqimadi, soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. Nabiy ﷺ: «Toʻgʻri qilibsan», dedilar. Boshqa bir odam esa janobatli boʻlib qolgach, tayammum qilib namoz oʻqidi va u zot huzurlariga keldi. Nabiy ﷺ unga ham boshqasiga aytganlariga oʻxshash, yaʼni: «Toʻgʻri qilibsan», dedilar.