أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَوْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ قَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ قَدْ شَكَاكَ النَّاسُ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى فِي الصَّلاَةِ . فَقَالَ سَعْدٌ أَتَّئِدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ وَمَا آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar Saʼdga: «Odamlar sen haqingda har narsada, hatto namozing haqida ham shikoyat qilishdi», dedi. Saʼd: «Men dastlabki ikki rakaatda shoshilmayman, keyingi ikki rakaatni esa qisqartiraman va Rasululloh ﷺ ning namozidan oʻrnak olishda hech kam qilmayman», dedi. Umar: «Sen haqingda oʻylagan gumonim ham shu edi», dedi.