أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ نَصْرَ بْنَ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى رَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ يُكَبِّرُ حِيَالَ أُذُنَيْهِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ .
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning sahobalaridan edi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqiganlarida, takbir aytar chogʻlarida ikki qoʻllarini quloqlari barobariga koʻtarar edilar; rukuʼga bormoqchi boʻlganlarida ham, rukuʼdan bosh koʻtarganlarida ham shunday qilar edilar.