أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، أَنَّهُمَا كَانَا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ فِي بَيْتِهِ فَقَالَ أَصَلَّى هَؤُلاَءِ قُلْنَا نَعَمْ . فَأَمَّهُمَا وَقَامَ بَيْنَهُمَا بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ . قَالَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلاَثَةً فَاصْنَعُوا هَكَذَا وَإِذَا كُنْتُمْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَلْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَفْرِشْ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلاَفِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alqama va Aswad u zotning uyida u kishi bilan birga edilar. Abdulloh: «Bular namoz oʻqishdimi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. Shunda u ularga imomlik qilib, azonsiz va iqomatsiz ikkovining oʻrtasida turdi va: «Uch kishi boʻlsangiz, mana shunday qilinglar, agar undan koʻp boʻlsangiz, biringiz sizga imomlik qilsin va kaftlarini sonlariga qoʻysin», dedi. Men goʻyo Rasululloh ﷺ ning barmoqlarini bir-biriga kiritgan holatiga qarab turgandekman.