أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَضْجَعِهِ فَجَعَلْتُ أَلْتَمِسُهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ أَتَى بَعْضَ جَوَارِيهِ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni oʻrinlaridan topolmay qoldim va u zotni izlay boshladim. U zot ayrim joriyalarining oldiga bordilar deb oʻyladim. Shunda qoʻlim u zotning ustiga tushdi, u zot sajdada edilar va: «Ey Alloh, yashirin qilgan va oshkora qilgan gunohlarimni magʻfirat qil», deb aytayotgan edilar.