أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصَمِّ، قَالَ سُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنِ التَّكْبِيرِ، فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ يُكَبِّرُ إِذَا رَكَعَ وَإِذَا سَجَدَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ . فَقَالَ حُطَيْمٌ عَمَّنْ تَحْفَظُ هَذَا فَقَالَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ - رضى الله عنهما - ثُمَّ سَكَتَ . فَقَالَ لَهُ حُطَيْمٌ وَعُثْمَانُ قَالَ وَعُثْمَانُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan namozdagi takbir haqida soʻralganda, u: «Rukuʼga borganda, sajda qilganda, sajdadan boshini koʻtarganda va ikki rakaʼatdan (soʻng) qoyimga turganda takbir aytiladi», dedi. Shunda (soʻrovchi): «Buni kimdan yodlab olgansan?» dedi. U: «Nabiy ﷺ, Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo)dan», deb, soʻng jim boʻldi. Soʻrovchi unga: «Usmon ham (shundaymi)?» dedi. U: «Usmon ham», dedi.