أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ، قَالَ اجْتَمَعَ عِيدَانِ عَلَى عَهْدِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَأَخَّرَ الْخُرُوجَ حَتَّى تَعَالَى النَّهَارُ ثُمَّ خَرَجَ فَخَطَبَ فَأَطَالَ الْخُطْبَةَ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى وَلَمْ يُصَلِّ لِلنَّاسِ يَوْمَئِذٍ الْجُمُعَةَ . فَذُكِرَ ذَلِكَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَصَابَ السُّنَّةَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ibn Zubayr zamonida ikki hayit bir kunga toʻgʻri kelib qoldi. U kun koʻtarilguncha chiqishni kechiktirdi, soʻng chiqib, uzun xutba qildi, soʻng tushib namoz oʻqidi va u kuni odamlarga juma namozini oʻqitmadi. Bu Ibn Abbosga zikr qilinganida, u: «U sunnatga muvofiq ish qildi», dedi.