أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، كَانَ جَالِسًا فَمُرَّ عَلَيْهِ بِجَنَازَةٍ فَقَامَ النَّاسُ حَتَّى جَاوَزَتِ الْجَنَازَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ إِنَّمَا مُرَّ بِجَنَازَةِ يَهُودِيٍّ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى طَرِيقِهَا جَالِسًا فَكَرِهَ أَنْ تَعْلُوَ رَأْسَهُ جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ فَقَامَ .
Jaʼfar ibn Muhammad otasidan rivoyat qilinadi: Hasan ibn Ali oʻtirgan edi, oldidan bir janoza oʻtkazildi. Odamlar janoza oʻtib ketgunicha oʻrinlaridan turishdi. Shunda Hasan: «Faqat bir yahudiyning janozasi oʻtkazilgan edi, Rasululloh ﷺ esa uning yoʻlida oʻtirgan edilar. U zot bir yahudiyning janozasi boshlari uzra yuksalishini yoqtirmadilar, shuning uchun oʻrinlaridan turdilar», dedi.