أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَامِعُ بْنُ شَدَّادٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَسَارٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا وَسُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ وَخَالِدُ بْنُ عُرْفُطَةَ فَذَكَرُوا أَنَّ رَجُلاً، تُوُفِّيَ مَاتَ بِبَطْنِهِ فَإِذَا هُمَا يَشْتَهِيَانِ أَنْ يَكُونَا شُهَدَاءَ جَنَازَتِهِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِلآخَرِ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَقْتُلْهُ بَطْنُهُ فَلَنْ يُعَذَّبَ فِي قَبْرِهِ " . فَقَالَ الآخَرُ بَلَى .
Abdulloh ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Sulaymon ibn Surad va Xolid ibn Urfuta bilan oʻtirgan edim. Ular bir kishi qorin kasalligidan vafot etganini eslashdi. Ikkovi uning janozasida ishtirok etishni istardi. Biri ikkinchisiga: «Rasululloh ﷺ: ‹Kimni qorni oʻldirsa, u qabrida azoblanmaydi›, demaganmidilar?» dedi. Ikkinchisi: «Ha», dedi.