أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ، قَالَ تَسَحَّرْتُ مَعَ حُذَيْفَةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَتَيْنَا الْمَسْجِدَ صَلَّيْنَا رَكْعَتَيْنِ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسَ بَيْنَهُمَا إِلاَّ هُنَيْهَةٌ .
Zirr ibn Hubaysh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Huzayfa (roziyallohu anhu) bilan saharlik qildim, soʻng namozga chiqdik. Masjidga kelganimizda ikki rakat namoz oʻqidik, keyin namozga iqomat aytildi va ular oʻrtasida faqat qisqa fursat boʻldi, xolos.