أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ فِينَا رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الْفِطْرَ وَيُعَجِّلُ السُّحُورَ . قَالَتْ أَيُّهُمَا الَّذِي يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ قُلْتُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ . قَالَتْ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Bizning oramizda ikki kishi bor. Ulardan biri iftorlikni tez qiladi va saharlikni kechiktiradi, ikkinchisi esa iftorlikni kechiktiradi va saharlikni tez qiladi», dedim. U: «Ulardan qaysi biri iftorlikni tez qilib, saharlikni kechiktiradi?» dedi. Men: «Abdulloh ibn Masʼud», dedim. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilardilar», dedi.