أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ فَقَالَ " انْتَظِرِ الْغَدَاءَ يَا أَبَا أُمَيَّةَ " . فَقُلْتُ إِنِّي صَائِمٌ . فَقَالَ " تَعَالَ ادْنُ مِنِّي حَتَّى أُخْبِرَكَ عَنِ الْمُسَافِرِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَضَعَ عَنْهُ الصِّيَامَ وَنِصْفَ الصَّلاَةِ " .
Amr ibn Umayya az-Zamriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men safardan Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim. U zot: «Nonushtani kutib tur, ey Abu Umayya», dedilar. Men: «Men roʻzadorman», dedim. Shunda u zot: «Kel, menga yaqinlash, senga musofir haqida xabar beray. Albatta, Alloh azza va jalla undan roʻzani va namozning yarmini soqit qilgan», dedilar.