أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لاَ يُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ أَبَى فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةٌ مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا لاَ يَحِلُّ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا شَىْءٌ " .
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi har qirq tuyada bitta ikki yashar urgʻochi tuya (bintu labun) bordir. Tuyalar hisobidan (adolatsizlik uchun) ajratilmaydi. Kim uni ajr umid qilib bersa, uning ajri boʻladi. Kim (berishdan) bosh tortsa, biz uni va uning tuyalarining yarmini olamiz — bu Robbimizning azmlaridan bir azmdir. Undan Muhammad ﷺ ning oilasiga bir narsa (olish) halol emasdir», dedilar.