أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَ مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُطْعِمُ طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى بِغَيْرِ أَمْرِي قَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Umayr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xoʻjayinim menga goʻshtni qoqlab qurishimni buyurdi. Shunda bir miskin kelib qoldi, men unga oʻsha goʻshtdan yedirdim. Xoʻjayinim buni bilib qolib, meni urdi. Men Rasululloh ﷺ huzurlariga bordim. U zot xoʻjayinimni chaqirib: «Nega uni urding?» dedilar. U: «U mening buyrugʻimsiz taomimni tarqatadi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ajr ikkovingizga tegishlidir», dedilar.