أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ حَبِيبٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ - عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ، عَائِشَةُ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ نَخْرُجُ فَنُجَاهِدَ مَعَكَ فَإِنِّي لاَ أَرَى عَمَلاً فِي الْقُرْآنِ أَفْضَلَ مِنَ الْجِهَادِ . قَالَ " لاَ وَلَكُنَّ أَحْسَنُ الْجِهَادِ وَأَجْمَلُهُ حَجُّ الْبَيْتِ حَجٌّ مَبْرُورٌ " .
Muʼminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Ey Allohning Rasuli, biz ham chiqib, siz bilan birga jihod qilmaymizmi? Zero, men Qurʼonda jihoddan afzalroq amalni koʻrmayapman», dedim. U zot: «Yoʻq, lekin sizlar uchun eng yaxshi va eng goʻzal jihod Baytga haj qilishdir, mabrur hajdir», dedilar.