أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى، - وَهُوَ ابْنُ يُونُسَ - قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عُثْمَانَ فَسَمِعَ عَلِيًّا، يُلَبِّي بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ فَقَالَ أَلَمْ تَكُنْ تُنْهَى عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُلَبِّي بِهِمَا جَمِيعًا فَلَمْ أَدَعْ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِقَوْلِكَ .
Marvon ibn al-Hakam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men Usmon (roziyallohu anhu) huzurida oʻtirgan edim. U Ali (roziyallohu anhu)ning umra va haj uchun birga talbiya aytayotganini eshitib qoldi va: ‹Sen bundan qaytarilmaganmiding?› dedi. Ali: ‹Ha, lekin men Rasululloh ﷺning ikkalasi uchun birga talbiya aytganlarini eshitganman. Shuning uchun Rasululloh ﷺning soʻzlarini sening soʻzing uchun tark etmayman›, dedi».