أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ يُقَلِّدُهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهَا مَعَ أَبِي فَلاَ يَدَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا أَحَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ حَتَّى يَنْحَرَ الْهَدْىَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning hadiylarining marjonlarini oʻz qoʻllarim bilan eshar edim, soʻng Rasululloh ﷺ ularni oʻz qoʻllari bilan marjon qilib taqar edilar, soʻng ularni otam bilan yuborar edilar. Rasululloh ﷺ hadiy soʻyilgunga qadar Alloh azza va jalla u zotga halol qilgan hech narsani tark etmas edilar.