أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أَدْخُلَ، الْبَيْتَ فَأُصَلِّيَ فِيهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي فَأَدْخَلَنِي الْحِجْرَ فَقَالَ " إِذَا أَرَدْتِ دُخُولَ الْبَيْتِ فَصَلِّي هَا هُنَا فَإِنَّمَا هُوَ قِطْعَةٌ مِنَ الْبَيْتِ وَلَكِنَّ قَوْمَكِ اقْتَصَرُوا حَيْثُ بَنَوْهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Baytga kirib, uning ichida namoz oʻqishni yaxshi koʻrar edim. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻlimdan ushlab, meni Hijrga kiritdilar va: «Baytga kirmoqchi boʻlsang, mana shu yerda namoz oʻqi, chunki bu ham Baytning bir boʻlagidir. Lekin qavming uni qurishda qisqartirib qoʻygan», dedilar.