أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي مُحَيَّاةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ - قَالَ قِيلَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ إِنَّ نَاسًا يَرْمُونَ الْجَمْرَةَ مِنْ فَوْقِ الْعَقَبَةِ . قَالَ فَرَمَى عَبْدُ اللَّهِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي ثُمَّ قَالَ مِنْ هَا هُنَا وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ رَمَى الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ .
Abdurrahmon ibn Yazid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Masʼudga: «Baʼzi odamlar jamraga Aqabaning tepasidan tosh otyaptilar», deyildi. Shunda Abdulloh vodiy tubidan tosh otdi, soʻng: «Undan boshqa iloh yoʻq Zot bilan qasamki, Baqara surasi nozil qilingan Zot mana shu yerdan tosh otgan», dedi.