أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا قَالَ " ائْتُونِي بِالْكَتِفِ وَاللَّوْحِ " . فَكَتَبَ { لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ } وَعَمْرُو بْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ خَلْفَهُ فَقَالَ هَلْ لِي رُخْصَةٌ فَنَزَلَتْ { غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ } .
Baro (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Menga kurak suyagi va lavh keltiringlar», dedilar va {Moʻminlardan uzrsiz uyda oʻtirib qoluvchilar teng emaslar} deb yozdirdilar. Amr ibn Ummu Maktum esa u zotning orqasida edi va: «Menga ruxsat bormi?» dedi. Shunda {uzrli boʻlganlaridan boshqa} degan oyat nozil boʻldi.