أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِرَاكٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَمَّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ يُسَمَّى أَفْلَحَ اسْتَأْذَنَ عَلَيْهَا فَحَجَبَتْهُ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تَحْتَجِبِي مِنْهُ فَإِنَّهُ يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning emizishlik boʻyicha Aflah ismli amakisi uning oldiga kirishga ruxsat soʻradi, ammo u undan pardalandi. Bu haqda Rasululloh ﷺga xabar berildi. Shunda u zot: «Undan pardalanma, chunki nasab orqali harom boʻlgan narsa emizish orqali ham harom boʻladi», dedilar.