أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَجُلاً، غَشِيَ جَارِيَةً لاِمْرَأَتِهِ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ مِنْ مَالِهِ وَعَلَيْهِ الشَّرْوَى لِسَيِّدَتِهَا وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لِسَيِّدَتِهَا وَمِثْلُهَا مِنْ مَالِهِ " .
Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi xotinining choʻrisi bilan yaqinlik qilibdi va bu ish Rasululloh ﷺga koʻtarilganida, u zot: «Agar uni majburlagan boʻlsa, choʻri oʻz molidan (evaziga) ozod boʻladi va uning bekasiga oʻxshashini (choʻri) berishi lozim. Agar choʻri unga oʻz roziligi bilan boʻysungan boʻlsa, choʻri bekasiniki boʻlib qolaveradi va bu kishi oʻz molidan uning oʻxshashini beradi», dedilar.