أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْنَبَ، عَنْ فُرَيْعَةَ، أَنَّ زَوْجَهَا، خَرَجَ فِي طَلَبِ أَعْلاَجٍ لَهُ فَقُتِلَ بِطَرَفِ الْقَدُّومِ - قَالَتْ - فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ لَهُ النُّقْلَةَ إِلَى أَهْلِي وَذَكَرَتْ لَهُ حَالاً مِنْ حَالِهَا - قَالَتْ - فَرَخَّصَ لِي فَلَمَّا أَقْبَلْتُ نَادَانِي فَقَالَ " امْكُثِي فِي أَهْلِكِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ " .
Furayʼa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, uning eri oʻz xizmatkorlarini qidirib chiqqan va Qadum yaqinida oʻldirilgan edi. U aytdi: «Men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, oʻz oilam oldiga koʻchishni aytdim va ahvolimni bayon qildim. U zot menga ruxsat berdilar. Men qaytib ketayotganimda meni chaqirib: ‹Belgilangan muddat tugagunicha oʻz uyingda tur›, dedilar».