أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ، قَالَ انْطَلَقَ بِهِ أَبُوهُ يَحْمِلُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ اشْهَدْ أَنِّي قَدْ نَحَلْتُ النُّعْمَانَ مِنْ مَالِي كَذَا وَكَذَا . قَالَ " كُلَّ بَنِيكَ نَحَلْتَ مِثْلَ الَّذِي نَحَلْتَ النُّعْمَانَ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi uni koʻtarib Nabiy ﷺ huzuriga olib bordi va: «Guvoh boʻling, men Nuʼmonga molimdan mana buncha-mana buncha tuhfa qildim», dedi. Shunda u zot: «Barcha oʻgʻillaringga Nuʼmonga bergan tuhfangdek berdingmi?» dedilar.