أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ فِطْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ صُبَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ ذَهَبَ بِي أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ عَلَى شَىْءٍ أَعْطَانِيهِ فَقَالَ " أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ " . قَالَ نَعَمْ . وَصَفَّ بِيَدِهِ بِكَفِّهِ أَجْمَعَ كَذَا أَلاَ سَوَّيْتَ بَيْنَهُمْ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Otam meni Nabiy ﷺ huzuriga menga bergan bir narsasiga guvoh qilish uchun olib bordi. Shunda u zot: ‹Undan boshqa farzanding bormi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot qoʻllarini kaftlari bilan bir tekis qilib ishora qildilar-da: ‹Ular oʻrtasida baravar qilsang boʻlmaydimi?› dedilar».