أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، وَعَاصِمٍ، وَجَامِعٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ، قَالَ كُنَّا نَبِيعُ بِالْبَقِيعِ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنَّا نُسَمَّى السَّمَاسِرَةَ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ " . فَسَمَّانَا بِاسْمٍ هُوَ خَيْرٌ مِنِ اسْمِنَا ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذَا الْبَيْعَ يَحْضُرُهُ الْحَلِفُ وَالْكَذِبُ فَشُوبُوهُ بِالصَّدَقَةِ " .
Qays ibn Abu Gʻaraza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Baqiʼda savdo qilardik. Rasululloh ﷺ oldimizga keldilar. Bizni samasira (dallollar) deb atardilar. Shunda u zot: «Ey tujjorlar (savdogarlar) jamoasi!» deb bizga oʻz nomimizdan yaxshiroq bir nom qoʻydilar. Soʻng: «Bu savdoda qasam ichish va yolgʻon soʻzlash boʻlib turadi, shuning uchun uni sadaqa bilan aralashtiringlar», dedilar.