أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ أَخَذْتُ بِيَدِ طَاوُسٍ حَتَّى أَدْخَلْتُهُ عَلَى ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَحَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ. فَأَبَى طَاوُسٌ فَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ لاَ يَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا. وَرَوَاهُ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ عَنْ رَافِعٍ مُرْسَلاً.
Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men Tovusning qoʻlidan ushlab, uni Ibn Rofiʼ ibn Xadij huzuriga olib kirdim. U (Ibn Rofiʼ) unga otasidan, u esa Rasululloh ﷺdan yerni ijaraga berishni taqiqlaganlarini soʻzlab berdi. Tovus buni qabul qilmay: ‹Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ni bunda hech qanday zarar yoʻq degan holda eshitganman›, dedi».