أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْمِصِّيصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَلَفٌ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يُرِيدُ قَتْلَ صَاحِبِهِ فَهُمَا فِي النَّارِ " . قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ كَانَ حَرِيصًا عَلَى قَتْلِ صَاحِبِهِ " .
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ikki musulmon qilichlari bilan bir-biriga roʻpara kelib, har biri oʻz sherigini oʻldirmoqchi boʻlsa, ikkovi ham doʻzaxda boʻladi», dedilar. U zotga: «Ey Allohning Rasuli, bu oʻldiruvchi (shunday boʻldi), ammo oʻldirilganning holi nechuk?» deyildi. U zot: «Chunki u ham oʻz sherigini oʻldirishga oshiqqan edi», dedilar.