أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ عُدُسٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، لَقِيطِ بْنِ عَامِرٍ الْعُقَيْلِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نَذْبَحُ ذَبَائِحَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فِي رَجَبٍ فَنَأْكُلُ وَنُطْعِمُ مَنْ جَاءَنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ بَأْسَ بِهِ " . قَالَ وَكِيعُ بْنُ عُدُسٍ فَلاَ أَدَعُهُ .
Abu Razin Laqit ibn Amir al-Uqayliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, biz johiliyat davrida rajab oyida qurbonliklar soʻyib, oʻzimiz yer va oldimizga kelganlarga taomlantirar edik», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bunda hech qanday zarar yoʻq», dedilar. (Roviy) Vakiʼ ibn Udus: «Men buni tark etmayman», dedi.