أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ زَهْدَمٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى، أُتِيَ بِدَجَاجَةٍ فَتَنَحَّى رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهَا تَأْكُلُ شَيْئًا قَذِرْتُهُ فَحَلَفْتُ أَنْ لاَ آكُلَهُ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى ادْنُ فَكُلْ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُهُ . وَأَمَرَهُ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْ يَمِينِهِ .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Musoga bir tovuq (goʻshti) keltirildi. Shunda qavmdan bir kishi chetga surildi. U (Abu Muso): «Senga nima boʻldi?» dedi. U: «Men uni men nopok deb bilgan bir narsani yeyayotganini koʻrgan edim, shu bois uni yemaslikka qasam ichganman», dedi. Abu Muso: «Yaqin kelib ye, chunki men Rasululloh ﷺ ning uni yeyayotganlarini koʻrganman», dedi va unga qasami uchun kafforat berishni buyurdi.