أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ شَهِدْتُ أَضْحَى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ رَأَى غَنَمًا قَدْ ذُبِحَتْ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ شَاةً مَكَانَهَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ ذَبَحَ فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Jundub ibn Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ bilan birga Qurbon hayitida hozir boʻldim. U zot odamlarga namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach, soʻyilgan qoʻylarni koʻrib qoldilar-da: ‹Kim namozdan oldin soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga boshqa qoʻy soʻysin, kim hali soʻymagan boʻlsa, Alloh azza va jallaning nomini aytib soʻysin›, dedilar», dedi.