أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُرِّيَّ بْنَ قَطَرِيٍّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي فَآخُذُ الصَّيْدَ فَلاَ أَجِدُ مَا أُذَكِّيهِ بِهِ فَأَذْبَحُهُ بِالْمَرْوَةِ وَبِالْعَصَا . قَالَ " أَنْهِرِ الدَّمَ بِمَا شِئْتَ وَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, men itimni qoʻyib yuboraman-u, ovni tutaman, lekin uni soʻyadigan narsa topolmasam, oq tosh yoki tayoq bilan soʻyaman», dedim. U zot: «Xohlagan narsang bilan qonni oqizib yubor va Olloh azza va jallaning nomini zikr qil», dedilar.