أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ فِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ كَانَ يُبَايِعُ وَأَنَّ أَهْلَهُ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ احْجُرْ عَلَيْهِ . فَدَعَاهُ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَهَاهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَصْبِرُ عَنِ الْبَيْعِ . قَالَ " إِذَا بِعْتَ فَقُلْ لاَ خِلاَبَةَ " .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aql-idrokida zaiflik boʻlgan bir kishi oldi-sotdi qilar edi. Uning ahli Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, uni (savdodan) man qiling», dedilar. Allohning Nabiysi ﷺ uni chaqirib, (bundan) qaytardilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, men savdodan sabr qila olmayman», dedi. Shunda u zot: «Sotganingda: ‹Aldash yoʻq›, degin», dedilar.