أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْطَى الْوَرِقَ " . قَالَتْ فَأَعْتَقْتُهَا - قَالَتْ - فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَيَّرَهَا مِنْ زَوْجِهَا فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Barirani sotib oldim, uning egalari uning valosini oʻzlariga shart qilib qoʻyishdi. Buni Nabiy ﷺga aytgan edim, u zot: ‹Uni ozod qil, chunki valo kumushni bergan kishiga tegishlidir›, dedilar.» U kishi aytdi: «Shunda men uni ozod qildim.» U kishi aytdi: «Soʻng Rasululloh ﷺ uni chaqirib, eri toʻgʻrisida ixtiyor berdilar, u oʻzini ixtiyor qildi. Uning eri hur odam edi.»