أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ دُونَ النَّاسِ إِلاَّ فِي صَحِيفَةٍ فِي قِرَابِ سَيْفِي . فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى أَخْرَجَ الصَّحِيفَةَ فَإِذَا فِيهَا " الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ menga odamlardan yashirin ravishda biror narsani tayinlamaganlar, faqat qilichim gʻilofidagi sahifada boʻlganidan boshqa», dedi. Undan qoʻymay turaverishdi, nihoyat u sahifani chiqardi. Unda: ‹Moʻminlarning qonlari teng, ularning zimmasini eng past darajalisi ham amalga oshiraveradi, ular oʻzlaridan boshqalarga qarshi yagona qoʻldirlar. Kofir uchun moʻmin oʻldirilmaydi va ahd egasi ham oʻz ahdi ichida (oʻldirilmaydi)› deb yozilgan edi.