أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَسَرَتِ الرُّبَيِّعُ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ فَطَلَبُوا إِلَيْهِمُ الْعَفْوَ فَأَبَوْا فَعُرِضَ عَلَيْهِمُ الأَرْشُ فَأَبَوْا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ . قَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ . قَالَ " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ " . فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَعَفَوْا فَقَالَ " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rubayyiʼ bir qizning oldingi tishini sindirdi. Ular qizning ahlidan avf etishni soʻrashdi, biroq ular rad etishdi. Keyin ularga tovon (arsh) taklif qilindi, uni ham rad etishdi. Soʻng ular Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelishdi, u zot esa qasosga buyurdilar. Anas ibn Nazr: «Yo Rasululloh, Rubayyiʼning oldingi tishi sindiriladimi? Yoʻq, sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, sindirilmaydi», dedi. U zot: «Ey Anas, Allohning kitobi qasosdir», dedilar. Shunda qavm rozi boʻlib, avf qildilar. U zot: «Allohning bandalari orasida shundaylari borki, agar Allohga qasam ichsa, Alloh uni haq qilib chiqaradi», dedilar.