أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً لَهُ فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . فَقَالَ " أَبَا وَهْبٍ أَفَلاَ كَانَ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنَا بِهِ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi uning bir choponini oʻgʻirladi. U uni Nabiy ﷺning huzurlariga keltirdi. U zot uning qoʻlini kesishga buyurdilar. Safvon: «Ey Allohning Rasuli, men uni unga kechib yubordim», dedi. U zot: «Ey Abu Vahb, buni sen uni oldimizga keltirishingdan avval qilsang boʻlmasmidi?» dedilar. Va Rasululloh ﷺ uning qoʻlini kestirdilar.